Ισοτιμία ιατρικής υπογραφής

Διευθυντής σχολής αρνήθηκε γνωμάτευση για ασθένεια σπουδαστή, επειδή ήταν υπογεγραμμένη από ιδιώτη γιατρό, μη συμβεβλημένο στον ΕΟΠΥΥ. (Σημειωτέον, ότι η ασθένεια του σπουδαστή, ήταν σε άμεση συνάφεια με την ειδικότητα του γιατρού που είχε εκδώσει τη γνωμάτευση). Ο νεαρός ασθενής ήρθε λοιπόν στο ΤΕΠ του ΓΝΑΝ κρατώντας όλο το φάκελλο με τις παρακλινικές του εξετάσεις, ζητώντας επανεκτίμηση και νέα γνωμάτευση, αυτή τη φορά,  από «γιατρό του Νοσοκομείου».

Θεωρούμε ότι η άνω πρακτική είναι μη αποδεκτή, με την έννοια της κατοχύρωσης από την Ιατρική Νομοθεσία της ισοτιμίας της ιατρικής υπογραφής :

Νόμος 3418/2005, ΦΕΚ 287 Τεύχος Α’, Άρθρο 5 («Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας») (και Νόμος 3627/2007, ΦΕΚ 292 Τεύχος Α’, Άρθρο 6, Παράγραφος 2).

«1. Τα ιατρικά πιστοποιητικά και οι ιατρικές γνωματεύσεις, καθώς και οι ιατρικές συνταγές που εκδίδονται κατά τους νόμιμους τύπους, έχουν το ίδιο κύρος και την ίδια νομική ισχύ ως προς τις νόμιμες χρήσεις και ενώπιον όλων των αρχών και υπηρεσιών, ανεξάρτητα από το αν εκδίδονται από ιατρούς που υπηρετούν σε Ν.Π.Δ.Δ. ή Ν.Π.Ι.Δ. ή ιδιώτες ιατρούς. Σε κάθε περίπτωση, τα εκδιδόμενα πιστοποιητικά και οι εκδιδόμενες γνωματεύσεις αφορούν αποκλειστικά στο γνωστικό αντικείμενο της ειδικότητας κάθε ιατρού.»

Επειδή το ζητούμενο πάνω από όλα είναι η εξυπηρέτηση των πολιτών και η όση το δυνατόν λιγότερη ταλαιπωρια ασθενών και ασφαλισμένων, καλό θα είναι οι συνάδελφοι ιδιώτες γιατροί να έχουν φωτοτυπία του άνω νόμου και να τον επισυνάπτουν στις γνωματεύσεις τους και ακόμα, να υπάρχει αντίγραφο και στα ΤΕΠ – Τακτικά Ιατρεία των Νοσοκομείων.